pırasa sevmiyorum

• Dinlediğim her şarkıya yaşadıklarımızdan birer saniye ilave ediyorum. Bütünleştirip anlamını artırıyorum ve sahip olduğumuz her ‘an’ ı ölümsüzleştiriyorum.

Şimdi ne istiyorum biliyor musun?

Mesela sen yemek yap, ya da bana da öğret birlikte yapalım.

Yağmurlu bir günde bisiklet kiralayıp, meyveli şarabımızı yudumlayalım. Çimenlere uzanıp  bulutları seyredelim.

Güzel bir tiyatro oyunu izleyelim, gülelim, düşünelim. Hüzünlenelim ya da.

Ilık bir günde yürüyüşe çıkalım. İnsanları gözlemleyelim, yorumlayalım içten içe.

Herhangi bir taşıta atlayıp, daha önce hiç gitmediğimiz yerlere gidelim, dolaşalım sokaklarında sessizce. Sokak müziği yapan insanları dinleyelim.

Mesela, ‘Kelebekler Vadisi’ni birlikte keşfedelim. Gün doğumuyla uyanıp, batışından çok sonra uyuyalım.

Aynı yatakta uzanıp dokunmayalım birbirimize, gözlerimizi kapatıp müziği hissedelim.

Bir partiye gidip çılgınlar gibi dans edelim. İçelim ama sarhoş olmayalım, tadında bırakalım ya da bırakmayalım. 

Ve bütün bunları yaparken hiç konuşmayalım. Hiç konuşmadan sadece yapalım.

Bir sonra ki buluşmaya kadar birbirinden habersiz iki insan olarak yaşantımızı sürdürmeye devam edelim..

• Yeni şeyler peşinde koşarken, geçmişimizi atlamışız.

04:09 yazısı.

Sorun, seni görmek veya görmemek değilmiş. Sorun, bende yarattığın boşluğu dolduramayacak oluşumun bilincine ulaşmış olmammış.

Sorun, seni bulduğum güne gidip, bunu hafızamdan silemeyişimmiş. Ya da bulduktan sonra olaylara müdahale edemeyişim.

Sorun sana ‘o’ olduğunu söylemekmiş. Benim için varlığının ne anlama geldiğini kavrayamamış olmanmış. Ve hayatımda olduğun süreç içinde sana bunu öğretememiş olmammış.

Sorun, tenin ve sahip olduğu kokuymuş.

Sorun, yaşadıklarını gözlerinden görebilmem ve bir şey yapamayışımmış.

Sorun, bana hissettirdiklerini bir daha yaşayamayacak oluşummuş.

Ve sorun, içinde bulunduğum durumun, kabus veya kötü bir şaka oluşundan ibaret olduğunu düşünmeye devam etmekmiş.

Sorun, yaşananların öylesine yaşanmış olduğunu kabul edemeyişim ve her sabah kokunla uyanışımmış.

Sorun, kahrolası gülüşün ve bana dokunuşunmuş.

Sorun, rüyalara olan bağlılığımı bozup, gerçekliği kaybetmem ve bu yüzden gidişini kabul edemeyişimmiş.

Sorun, seni bir daha bulamayacak kadar uzaklarda kaybolmanmış.

Ve sorun, kendimi unutacak kadar seni düşünmekle geçirmekmiş günleri.

Seni özlemekten usanmayışımmış. Ve ben senin olmadığın bu yerde, yine seni özledim sevgilim.